วันนี้มีข้อพระคัมภีร์ ที่อยากจะมาแบ่งปันให้กับเพื่อน ๆครับ

พระคำข้อนี้อยู่ในพระธรรม ยน.3:16

"เพราะว่าพระเจ้าทรงรักโลก

จนได้ทรงประทานพระบุตรองค์เดียวของพระองค์

เพื่อทุกคนที่วางใจในพระบุตรนั้นจะไม่พินาศ

แต่มีชีวิตนิรันดร์"

ข้อพระคัมภีร์ข้อนี้ มีความหมายอยู่ในตัวอยู่แล้วนะครับ พระเจ้าทรงรักโลก โลกที่พระทรงสร้างโดยพระดำรัสของพระองค์ แต่เมื่อมนุษย์ล้มลงในความบาป พระองค์ทรงรักมนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้าง พระองค์จึงได้เสด็จลงมาเป็นบุตรมนุษย์ ยอมตายบนไม้กางเขน ยอมทนทุกข์ทรมานเพื่อที่จะลบล้างบาปของเราโดยพระโลหิตขอพระองค์

พระทรงบันดาล ให้เกิดลำธาร นำผ่านมิแคลน

ไหลในหุบเขา เนินเนาสุขแสน

ไหลทางระหว่างแคว้น ยังแดนคีรี

( สดด.104:10)

เราเป็นอาหารเลี้ยงชีวิต

คนที่มาเราจะไม่หิวอีกเลย

ผู้ที่เชื่อถือเราจะไม่กระหายอีกด้วย

( ยน.6:35 )

คนที่หว่านเล็กน้อย

ก็จะเก็บเกี่ยวเพียงเล็กน้อย

คนที่หว่านมากก็จะเก็บเกี่ยวได้มาก

แต่ละคนจงให้ตามที่คิดหมายไว้ในใจ

เพราะว่าพระเจ้าทรงรักผู้ที่ให้ด้วยใจยินดี

( 2คร.9:6-7)

วันนี้มีเรื่องราวเกี่ยวกับพระเจ้ามาฝากอีกแล้วครับ ก่อนที่เราจะเข้าสู่เรื่องราวของพระเยซูผมอยากจะถามคำถามหนึ่งครับ.....

"ศาสนาทุกศาสนาสอนให้ทุกคนเป็นคนดีจริงหรือ" อันที่จริงแล้วถ้ามองลงไปให้ลึกลงไป ศาสนาที่ทุกคนเคยได้ยินมานั้นสอนให้ทุกคนเป็นคนดีนั้นเป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้วครับ แต่ไม่ถูกต้องทั้งหมด เพราะการเป็นคนดีนั้นเป็นเป็นเพียงผลพลอยได้เท่านั้น แต่สิ่งที่ทุกคนจะได้จากศาสนาก็คือ การต้องการความรอดมากกว่า และทางเดียวที่เราจะรอดได้นั้นคือทางพระบุตรของพระเจ้า พระเยซูเท่านั้น แต่ถ้าหากเราต้องการเป็นคนดีแค่ทำตามกฏหมาย เราก็สามารถเป็นคนดีได้โดยไม่จำเป็นต้องนับถือศาสนาก็ได้จริงมั้ยครับ........

สังเกตง่าย ๆ เลยนะครับ ทำไมคนแก่ถึงชอบไปวัด นั้นเป็นสิ่งเขาคิดว่ามันใกล้เข้ามาแล้วไงล่ะครับ ใกล้ในสิ่งที่เขากลัวนั้นคือ บาปกรรม วัยรุ่นหลายคนคงคิดว่ามันเป็นเรื่องไร้สาระ เพราะว่าเขาคิดว่ามันยังไกลมากสำหรับชีวิตของเขา

ผมอยากให้เพื่อนลองคิดดูนะครับ ชีวิตของคนเรานั้นสั้นนัก แล้วตัวเราเองก็ไม่รู้ว่าเราจะอยู่ในโลกนี้ได้นานอีกแค่ไหน โลกที่ซึ่งมันไม่ใช่ของเรา ทรัพย์สมบัติที่เราสร้างไว้ในโลกใบนี้ เมื่อเราตายไปก็ไม่สามารถเอาไปด้วยได้ แต่ทรัพย์สมบัติในแผ่นดินสวรรค์จะสามารถหล่อเลี้ยงชีวิตของเราให้ได้รับสันติสุขที่แท้จริง ...........อาเมน